29 Ocak 2009 Perşembe

Hakiki köstebek derisi ile kaplı cehennem havucu

Çarşamba günleri her gün Hintli oda arkadaşlarımla sokağımızdaki Dia ile manav melezi market zinciri olan Sainsbury's üzerine akşam 9:30 suları düzenlediğimiz akını biraz daha erkene alıyoruz. Tabi bundan evvel niye tutup bu zamanda yapıyoruz onu söylemem lazım. Bizim Kipa'da da başladığını duyduğum üzere Küçük Britanya topraklarında bir market yok ki ertesi gün bozulacak malları "reduced to clear" denen Nuh'un gemisi reyonuna kapanmaya bir saat kala tepip o arada benim gibi sefil yaşam formlarınca yağmalanmaya bırakmasın. Food & Co bozuk malları alenen bozuk reyonunda yerrrsennn edasıyla satıyor ama onlar market değil ayrı bi fenomen. Hani ben bile pek gitmiyorum, o kadar feci. Ha bu sistemin sorunları yok mu, gayet var. Söz konusu reyon bizim yoğurt reyonları gibi yarı açık buzdolabı tabi ama burada buzdolabı niye var ki sorununu daraldığım karlı bir güne bırakacağım. Bu gün çok güzeldi, sıfırın üstündeki her sıcaklığı artık algıladığım gibi... 4 derece. Mis. Düşen nemi ve durmayan rüzgarın da durduğunu belirtirsem sevincimi yansıtsabilirim umarım.
Neyse çok dağıttım gene. Batan marketin malları reyonundan eğer ki parsnip denen bizde pek olmayan tadı da bişiye benzemeyen ama beş para etmediği için tamah ettiğim sebzesel varlığın püresini koyarlarsa, insanlık suçu oluyor hemen orada ayaküstü. Eğer benimle MEV Fen'de Sarıgül yemekhanesinin şeffaf, içinden Akçay Çelik yazısının okunabilidiği çorbaları yiyip bu yaşa kadar hayatta kalabilmiş biri okursa sanırım beni onların rezillliği üzerine kötü bir tat tanımadıklaında beni desteklerler. Her neyse, iddiam şudur ki, son kullanma tarihini buzdolabında geçirmiş parsnip püresi gelmiş, geçmiş ve gelecek kötü tatlar arasında en ürkütücü yiyecek unsurudur.
İtina ile kaçınız. İkinci gününe girdi, kaç defa dişimi fırçaladım lanet şeyin tadı hala arada ağzıma geliyor.